8 Kasım 2009

YÂRA YÂR DENİR Mİ YÂR YANINDA UYU(YA)MADIKÇA!


Sizin sevdiğinizle uyuma biçiminiz nasıl? Uyuyabiliyor musunuz peki? Uyuyamamak sorun mudur sizce? Bu arada bahsettiğim, herşeyden sonra hani artık gerçekten uyuma zamanı geldiğinde uyumak... Çiftlerin uyuma şekillerinden ilişkilerini analiz edenler çok. Yazıma kapak yaptığım bu resmi de eminim birçoğunuz görmüşsünüzdür. Google'dan arattığınız zaman bu farklı tarzların nerdeyse her lisanda açıklamaları da mevcut. Bu resim aklıma geldi, kafamdaki bir konuyu açayım dedim.

Ben bundan 8-10 sene öncesine kadar "sevgili" klasmanına girmiş kimseyle uyumayı denememiştim. O gece başaramadığım gibi hâlâ bu konudaki sıkıntılarım devam etmekte. Hadi o gün yatağın tek kişilik olmasına falan vermiştim ama o olaydan kısa süre sonra bu bahanem de geçerliliğini kaybetti. Sürekli filmlerde izlediğim, o saat kaç olursa olsun 'işim bitti ben evime giderim' diyen erkeklere çok mu özendim bilmiyorum ama, peki kendi evimde uyuyamadığım zamalara ne oluyor? Tamam geçici olanlara kafayı takmıyorum da, bu insanlar öylesine insanlar da olmadılar sonuçta; değer verdiğim, sabah kalkınca yüzüne bakmaktan çekinmediğim insanlar oldular. Peki ben neden kimsenin yanında deliksiz bir uyku çekemiyorum? Yani illâki dalıp dalıp gidiyorum ama şöyle uyanıp, abuk sabuk şekilden şekle girmeden 5 saat deliksiz uyuduğumu hatırlamıyorum, olmuşsa da ben hatırlamıyorum.

Şu da var ki, genelde sevdiğim biri yanımdayken uyumaya çalıştığım ve 1-2 saat için bile olsa daldığım zamanların sabahına sanki 10 saat uyumuş gibi dinç kalkarım. Sanırım o durumda o insanın yanında uyanmanın yarattığı psikolojik bir etki bu. Ama uyuyamamak bir sorun değil midir? 1-3-5 nereye kadar gider bu? Asıl sormaya korktuğum soru da acaba bu durumun ilişkilerim konusunda herhangi bir gösterge teşkil edip etmediği.Yani bu benim rahatıma olan düşkünlüğüm, yanımdaki insanı rahat ettirmek adına bilinç altından beni sürekli tetikte bırakan bir dürtü veya başka birşeyse çözüm için kendime odaklanıp düzeltmem gerekir ki bu nispeten kolay bir yol. Yok bu, bugüne kadar kimseyi yanında her türlü rahatsızlığa rağmen deliksiz bir uyku çekebilecek kadar sevemediğim anlamına geliyorsa, o zaman düşünecek çok farklı konularım var demektir. Hani hep aklıma bu resim gelir, isterim ki "kıçımı dönüp yatmak" yerine ilgimi ve sevgimi gösteren bir şekilde uyuyalım ama çok geçmeden kol karıncalanmaları, bel ağrıları, ağza burna giren saçlar derken imkânsız kılınan bir uyku debelenmesi hâline döner gece. Gerçi bu şartlara kayıtsız kalınabilinir mi "sevgi" adına, onu da bilemiyorum.

Ne dersiniz, bu normaldir de ben öküz altında buzağı mı arıyorum yoksa buzağı sandığım öküzün ta kendisi midir?

ugurarcan | 8-Kasım-2009 | HJ308